Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2380 K.2017/5780

52/2-4, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, silahlı terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da teşvik eden fotoğraf, yazı ve beyanları kendisine ait facebook hesabından paylaşması nedeniyle 3713 sayılı Kanunun 7/2-2. cümlesi uyarınca, söz konusu mesajları farklı zamanlarda ve birden fazla paylaşması nedeniyle de TCK'nın 43/1-2. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından ve ayrıca sanığın gözaltında kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma sebebi yapılmamış;

adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceği nazara alındığında, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine ilişkin ihtarat sonuca etkili görülmemiş; suç tarihinin gerekçeli karar başlığında son paylaşım tarihi olan "28.12.2014" olarak yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık müdafii, temyiz dilekçesinde beraat kararı verilen silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiş ise de; vekalet ücretine sadece beraat kararı verilmesi halinde hükmedilebileceğinden sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olması karşısında sanığa vekalet ücreti verilmesinin yasal koşulları bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;