Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2439 K.2018/463

maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-28.06.2014 tarihinde yürürlüğü giren 6545 sayılı Kanunun 65. maddesiyle TCK’nın 152. maddesinde yapılan değişiklik sonrasında kanun maddesinin önceki haline göre daha lehe olduğu, temel cezanın değişiklik sonrası kanun maddesindeki üst hadden tayin edilmesi ve artırımın ise bir katı olarak uygulanması nedeniyle netice itibariyle sonuç ceza değişmediği nazara alındığında; kararın gerekçe kısmında değişiklikten önceki kanun maddesinin daha lehe olduğu belirtilmiş olması,

2-Sanığın örgüt adına işlediği mala zarar verme suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun ve maddesinin aynı Kanunun 5/2. maddesi olarak gösterilmesi,