KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2017/2472 E., 2018/124 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kanuna aykırı toplantı ve yürüyüşlere silahsız katılarak ihtara rağmen kendiliğinden dağılmama
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik bulunduğu anlaşılmakla, bu kapsamla sınırlı olarak inceleme yapıldığından tebliğnamedeki hükmün 1 no'lu fıkrasında “CMK'nın 223/2-e” maddesine ilişkin düzeltilerek onanmasına yönelik talebi hususunda karar verilmemiştir.
1-Sanıklar ... , ..., ..., ... müdafinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıkların, 30.05.2017 tarihli dilekçelerle, temyiz hakkını kullanmak istemediklerini talep etmeleri karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/2 ve 266/3. maddelerinde belirtilen koşullar mevcut olmadığından, sanıkların iradesine üstünlük tanınarak, geçerli bir temyiz istemi mevcut bulunmadığından, dava dosyasının incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
UYAP sisteminde yapılan incelemede, hükmü sanıklar adına temyiz eden Av. ...'nun vekaletnamesini hükmün verildiği 09.06.2016 tarihinde başka yer mahkemesi aracılığıyla dosyaya sunduğu, mahkemesince de duruşmadan sonra geldiğinin havaleye şerh düşüldüğünün anlaşılması karşısında, hükümden sonra vekaletname ibraz etmesi, hükmü adı geçen sanıklar adına temyiz etme hakkı verir ise de vekalet ücretine hak kazandırmayacağından verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3- Sanık ... müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13’üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir” biçimindeki düzenleme ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.10.1978 tarih ve 2/324-350 sayılı kararında belirtildiği üzere.
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2017/2472, K. 2018/124, 25 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama