Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2507 K.2018/384

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine,

1-Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte iken Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine devredilen dosyada, sanıklardan Emrullah'ın müdafii olduğu halde müdafiin duruşmalardan haberdar edilmeden yargılamaya devamla yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanıkların yardım teşkil eden eylemlerini tamamlayamadan yakalandıkları anlaşılmakla, haklarında TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümleri gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken atıf maddesinin TCK'nın 220/7 maddesi yerine TCK'nın 220/6 maddesi olarak gösterilmesi,

b-TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinde

düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

c-Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,