Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2795 K.2018/119

2- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK'nın 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- 2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK'nın 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet 5- TCK'nın 265/1, 265/3, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; 04.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren 6638 sayılı Kanun ile 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesinde ve 2911 sayılı Kanunun 33/1-a maddesinde yapılan değişiklik sonucu öngörülen cezanın alt ve üst sınırı itibariyle sanıkların açıkça aleyhine olduğu saptanarak;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, “10.06.2014” yerine “06.10.2014” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanık hakkındaki adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkralarındaki TCK 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat sonuca etkili görülmemiş, sanığın örgüt adına işlediği görevi yaptırmamak için direnme eylemini silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında,

cezasından TCK'nın 265/4. ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca artırıma gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın gözaltında ve tutuklu geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi uyarınca mahkum olunan cezalardan mahsubuna karar verilmemiş ise de, bu husus ile Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde yukarıdaki eleştiri hususları dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, II-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

1-Dairemiz uhdesinde bulunan 2017/2795 Esas, 2017/2872 Esas ve 2017/3187 Esas sayılı dosyalarının birlikte yapılan incelemesinde, UYAP kayıtları ve dosya kapsamlarına göre, 24.11.2014 tarihli tutanakta, sanığın 14.03.2014, 10.06.2014, 02.10.2014 ve 07.10.2014 tarihli olaylara yüzü kapalı şekilde katılarak güvenlik güçlerine taşlı saldırıda bulunduğunun tespit edildiği, bu eylemlere ilişkin olarak sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan ayrı ayrı davalar açıldığı,

bir kısım eylemleri yönünden ise soruşturmanın devam ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın örgütsel faaliyet kapsamındaki eylemlerinin süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluğu, ayrıca silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması da nazara alıp, 02.10.2014 ve 07.10.2014 tarihli eylemlere ilişkin soruşturmaların akıbeti de araştırılarak, dava açıldığının tespiti halinde anılan dosyaların tamamı birleştirilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,