Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2945 K.2018/171

6136 sayılı Kanuna muhalefet, Genel güvenliğin

kasten tehlikeye sokulması, Mala zarar verme, Silah

sağlama, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Ancar hakkında 06.10.2005, 21.10.2007, 27.11.2008

ve 24.04.2009; sanık ... hakkında

08.04.2005, 11.04.2005, 03.05.2005, 30.07.2008,

07.04.2009 ve 24.04.2009

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 315/1, 62, 53,

58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1, CMUK'nın 326/son

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-Sanık ... hakkında;

a-6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63,

3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

b-TCK'nın 174/1, 62, 52/2-4, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

c-TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 62, 53, 58/9, 63, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

d-TCK'nın 170/1-c, 35, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-Sanık ... hakkında;

a-6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63,

3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

b-TCK'nın 174/1, 62, 52/2-4, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

c-TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 62, 53, 58/9, 63, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

d-TCK'nın 109/2, 109/3-a-b, 62, 53, 58/9, 63, 3713

sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

(iki kez)

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık ... müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, tüm sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "Sanık ... hakkında 24.04.2009; Sanık ... hakkında 06.10.2005, 21.10.2007, 27.11.2008 ve 24.04.2009; Sanık ... hakkında 08.04.2005, 11.04.2005, 03.05.2005, 30.07.2008, 07.04.2009 ve 24.04.2009" olarak yazılmaması ve ayrıca "Mala zarar verme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silah sağlama" suçlarının da suç adı kısmında belirtilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

I-Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2012 tarih ve 2009/208 esas 2012/117 karar sayılı kararı ile tayin edilen cezanın, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.05.2014 tarih ve 2014/1487 esas 2014/6346 karar sayılı ilamının 2. bölümünde düzeltilerek onanmakla kesinleştiği nazara alınmadan, kesinleşmiş hüküm hakkında yeniden karar verilmesi hukuken yok hükmünde olduğundan, sanık müdafiinin konusu bulunmayan temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan temel ceza belirlenirken, anılan Kanunun 13/2. maddesinde “beş yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşyüz günden beşbin güne kadar adli para cezası” öngörülmesine karşın, adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan hükmolunan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re'sen uygulama yapılabileceği nazara alındığında, ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine ilişkin ihtarat sonuca etkili görülmemiş.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 174. maddesinde hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 15. maddesi ile yapılan değişikliklerin sanıkların açıkça aleyhine olduğu saptanarak yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu ile sanık ... hakkında silah sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

1-Sanık ... bakımından;

a-Eylemin gerçekleştirildiği işyerinin süknaya mahsus yer olup olmadığının usulünce araştırılmasından sonra süknaya mahsus olduğunun tespiti halinde 765 sayılı TCK'nın 370. maddesindeki suçun, süknaya mahsus olmaması halinde ise aynı Kanunun 369. maddesindeki suçun oluşacağı gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi uyarınca lehe-aleyhe değerlendirmesi yapılmak suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Uygulamaya göre de;

Olay nedeniyle zarar gören ... mağazasının, TCK'nın 152/1-a maddesinde belirtilen nitelikte olmaması karşısında, patlayıcı madde kullanarak gerçekleştirilen eylemin TCK’nın 151/1, 152/2-a maddelerine uygun suçu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... bakımından;

a-Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından, mahallinde keşif yapılmak suretiyle suça konu patlayıcı maddelerin bulunduğu yerin sanığın hakimiyet alanı altında olup olmadığı ve başkasının koyma ihtimali bulunup bulunmadığı belirlenerek, eyleminin, söz konusu patlayıcıların sanığın hakimiyeti altında olması halinde silah sağlama suçunu, hakimiyeti altında olmaması halinde ise örgüt mensuplarını evinde barındırmak suretiyle TCK'nın 220/7. maddesi uyarınca örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaksızın fiili gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen örgüt mensupları hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanması,