Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/3558 K.2018/1751

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar da 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline İADESİNE,

2-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre 5237 sayılı TCK’nın 221/4 maddesi kapsamında elverişli bilgi verip etkin pişmanlıkta bulunmayan sanık hakkında şartları oluşmadığından anılan kanun maddesinin uygulamamasında isabetsizlik bulunmamakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Temel cezanın tayin edildiği hüküm fıkrasında delalet maddesinin TCK’nın 314/3 ve 220/6 maddeleri yerine, 3713 sayılı TMK’nın 2/2 maddesi olarak gösterilmesi,

b-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

c-Bozma öncesi hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

d-Karar başlığında belirtildiği üzere “27.03.2015” tarihinde karar verildiği halde, gerekçeli kararın sonuna “06.04.2015” yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın tayin edildiği hüküm fıkrasındaki “3713 sayılı TMK’nın 2/2” ifadesinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 314/3 ve 220/6 maddeleri’ ifadesinin eklenmesi,

hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ifadesinin eklenmesi,