Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/4043 K.2018/1417

maddesi yollamasıyla TCK’nın 314/2, 53, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

I-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, CMK'nın 38/A maddesine göre UYAP ortamında yöntemine uygun olarak 25.09.2017 tarihinde gönderilen hükmü, 15 günlük yasal süresinden sonra 12.10.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hükmedilen mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık ... yönünden duruşmalı sanık ... yönünden duruşmasız yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ...’ın temyiz dilekçesinde, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi ve sanık ... yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu ve temadinin yakalanma ile kesildiği de nazara alındığında, sanık yönünden “18.08.2016” olan suç tarihinin Bölge Adliye ve ilk derece mahkemesi karar başlıklarında gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 314/2. maddesi uyarınca belirlenen “7 yıl 6 ay” hapis cezasından, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken “10 yıl 15 ay” yerine hesap hatası sonucu “11 yıl 3 ay” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, karar başlıklarında suç tarihi kısmına “18.08.2016” ibaresinin eklenmesi,

sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasından “11 yıl 3 ay” ibaresinin çıkartılarak yerine “10 yıl 15 ay” yazılması ve sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler bütünüyle çıkarılarak yerine, "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın eşi ...’ın ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Geçmişte sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz davranışı tespit edilemeyen ve incelenen dosya kapsamına göre örgütün nihai amacının kamuoyunca da bilinebilir olduğu dönemden sonra da faaliyetlerine devam ettiğini ikrar ederek yargılamaya yardımcı olduğu anlaşılan sanık hakkında, dosya kapsamı ile uyumlu bulunmayan ve yerinde olmayan yazılı gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın eşi ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarına, mevcut delil durumuna, tutuklulukta geçirilen süreye ve tahliye talebinin gerekçesi olarak ileri sürülen sanığın sağlık sorunları ile ilgili talebin 5275 sayılı Kanunun 116. maddesi delaletiyle 16/2. maddesi uyarınca araştırma yapılmasını gerektirdiğinden bu aşamada reddine, bahsedilen araştırma ve talebin Mahkemesince değerlendirilmesine, 09.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

09.05.2018 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda, duruşmada sanık ...’ın savunmasını yapmış bulunan Av. ...'in yüzüne karşı, 16.05.2018 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.