Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/783 K.2017/3680

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın TCK'nın 6/g maddesi anlamında herkese açık sosyal medya hesabından, aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden çok kez ve içerik itibarı ile terör örgütünün propagandası mahiyetindeki paylaşımları yaptığının anlaşılmış olmasına göre, hakkında ceza hükmü tesis edilirken 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesi uyarınca tayin olunan temel cezanın aynı madde ve fıkranın son cümlesi gereğince artırılması, belirlenen bu cezanın da TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca artırılarak sonuç cezanın tayini gerekirken yazılı şekilde uygulama ile noksan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında uygulanan kanun maddelerinin ''TCK 50/1-a ve 52/2'' maddeleri yerine sadece ''TCK 50/1-a'' olarak gösterilmesi,

2-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan

değişiklikle TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümlerde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilmesi,