Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/1206 K.2018/2460

2-Katılan ...’a karşı işlediği kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan TCK'nın 125/1-3-a-4, 62/1, 53, 58/7 maddeleri gereğince mahkumiyet, 3-TCK'nın 299/1-2, 62/1, 53, 58/7 maddeleri gereğince mahkumiyet, 4-Katılan ...’ya karşı işlediği basit yaralama suçundan, TCK'nın 86/2, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

I-Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan beraat ile Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Olay tutanağı, iddianame içeriği ve tüm dosya kapsamından mahkemenin katılan polis memurları ... ve ...’e karşı hakaret suçundan verdiği kararında bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, sanığın Cumhurbaşkanına hakaret suçuna ilişkin olarak gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemiş ise de bu husus ile ayrıca Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

II-Kamu görevlisine hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan vekilinin hüküm verildikten sonra 10.08.2016 havale tarihli dilekçesi ile şikayetten vazgeçmiş olması karşısında, katılma kararı hükümsüz kaldığından vekalet ücretine hükmedilmeyeceğinin dikkate alınması lüzumu,

2-Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

3-TCK’nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün vekalet ücretine ilişkin 6. fıkrasının hükümden çıkartılması,

7. fıkra olarak "Sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından MAHSUBUNA" ibarelerinin eklenmesi ile TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün yapılan incelenmesinde

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.09.2009 tarih ve 2009/5-173 Esas, 2009/209 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, doğru uygulama yapılmış olması halinde adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan adli para cezası yerine hapis cezası tercih edileceği ve bu hükmün temyize tabi olacağı dikkate alınarak, hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla,

Sanığın adli sicil kaydının tetkikinde kapatılan Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/2437 Esas 2010/1475 sayılı kararıyla verilen 6 ay hapis cezasına ilişkin tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunduğu halde sanık hakkında seçimlik cezalardan hapis cezası yerine adli para cezası tercih edilmek suretiyle TCK’nın 58/3. maddesine aykırı davranılması ve buna bağlı olarak tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,