Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/1990 K.2018/1799

uyarınca mahkumiyet - erteleme, 2-TCK'nın 151/1, 152/2-a, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, 10.08.2010 tarihli mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafi ile katılan vekilinin, 05.07.2010 tarihli kamu malına zarar verme suçuna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme suçuna ilişkin TCK'nın 152/1-a. maddesi uygulanırken üst sınır 2 kat olmasına rağmen 1 kat artırım uyguladığı bozma ilamımızda da bu konuda 28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile TCK'nın 152. maddesinde yapılan lehe değişikliklerin suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması karşısında; en üst sınırdan daha az oranda artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,