Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/2015 K.2018/1896

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem ve uygulama yapmak, bozma kararında tartışılması istenen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak veya ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen direnme kararı özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olduğu ve Mahkemece, Dairemizin 03.01.2017 tarih ve 2016/3214 esas, 2017/20 karar sayılı kararına karşı direnildiği belirtilmiş ise de; 03.01.2017 tarihli karardan farklı temyize tabi gerekçeyle yeni bir hüküm kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği;

dosya içerisindeki TİB’den gelen yazı cevabında, iftira suçuna dayanak teşkil eden ve sanığın ifadesinde katılanın kendisini 23.03.2009 tarihinde özel numaradan arayarak tehdit ve hakarette bulunduğunu söylediği... numaralı telefonun bu güne ait arama kaydının bulunmadığının bildirilmesi ve ayrıca katılanın yargılandığı davada mahkumiyetine yeter derecede delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiş olması karşısında, sanığın suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçimindeki eyleminin anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde bulunduğundan söz edilemeyeceği,

taraflar arasındaki eskiye dayalı hukuki uyuşmazlık bulunması iftira suçunun yasal unsurlarını oluşmasına mani olmayacağı gibi suç işleme kastını da ortadan kaldırmayacağı gözetilmeden yasaya aykırı yorum ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraate dair hüküm kurulması,