Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/2268 K.2018/3183

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafiine 15.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından yasal süresi içerisinde verilen temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmış ise de; gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğinden sonra sanığa da tebliğ edildiği,

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11/1. maddesinde yazılı olduğu üzere "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." hükmü uyarınca gerekçeli kararın sanığa tebliğinin ayrıca temyize imkan vermeyeceği ancak CMK’nın 295. maddesi hükmü gereğince, sanığın gerekçeli temyiz talebinin, hükmün sanık müdafiiye tebliği tarihinden itibaren başlamak üzere yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği