Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/2640 K.2019/36

... için 06.08.2016; sanık ... için 27.07.2016 Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; 3713 sayılı Kanunun 7/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1)Dairemizin 24.04.2017 tarih ve 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilk derece kararında ve 14.07.2017 tarih ve 2017/1443 Esas 2017/4758 sayılı ilamında açıklandığı üzere; silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üye olma suçundan hüküm verilirken, hüküm fıkrasında atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanunun 7/1. maddesinin gösterilmesi,

2)Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... yönünden "27.07.2016" olarak yazılmaması,