KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2018/2875 E., 2018/2573 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
adına suç işleme, Görevi yaptırmamak için direnme, Silahlı terör örgütü propagandası yapmak Hüküm : 1-TCK’nın 314/3 ve 220/6 maddeleri delaleti ile 314/2, 220/6, 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri gereğince mahkumiyet, 2-3713 sayılı Kanunun 7/2,TCK’nın 62/1, 53/1, 58/9, 63 ve CMK’nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 3-TCK’nın 265/1-3, 62/1, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5 ve CMK’nın 231/5 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Temel cezada TCK'nın 220. maddesinin 6. fıkrasındaki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılırken ''4 yıl 12 ay" yerine ''5 yıl'' hapis cezası şeklinde uygulama yapılması sonuç ceza doğru tayin edildiğinden bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "08.12.2009" tarihi yerine "08.10.2009" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2018/2875, K. 2018/2573, 13 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama