Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/2974 K.2018/3675

İftira suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, sanıklar ..., ... ve ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267/1, 269/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 267/1, 267/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

tüm sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli ve 2015/5 esas, 2015/43 sayılı kararına yönelik sanıklar ve müştekiler tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/08/2015 tarihli ve 2015/728 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18/11/2016 tarihli ve 2016/4604 esas, 2016/6361 karar sayılı ilâmını müteakip,

Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli bahse konu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2017 tarihli ve 2017/954 değişik iş sayılı kararı ile anılan Yargıtay ilâmı sonrası Mahkemesince yeniden esasa kaydedilerek sanıklar hakkında yapılan yargılama sonucunda, sehven yeni esasa kayıt yapıldığından bahisle hüküm verilmesine yer olmadığına dair Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2017 tarihli ve 2017/23 esas, 2017/80 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 1-Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2017 tarihli ve 2017/954 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Sanık ...'ın adlî sicil kaydında 18 yaşından küçük olduğu dönemde işlemiş olduğu kasten yaralama suçundan 05/10/2006 tarihinde kesinleşmiş mahkûmiyeti bulunduğu ve bu mahkûmiyetin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olacağı gözetilmeden, yazılı gerekçe ile itirazın reddine, 2-Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2017 tarihli ve 2017/23 esas, 2017/80 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/1. maddesinde, "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir.

Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdün" şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanunun 223/7. maddesinde yer alan "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklindeki hüküm nazara alındığında, somut olayda sanıklar hakkında atılı iftira suçundan Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/5 esasına kayden yapılan yargılama sonucunda 14/05/2015 tarihinde verilen mahkûmiyet kararı olduğu gözetilmeden,

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18/11/2016 tarihli ilâmını müteakip sehven yeni esasa kaydedilerek sanıklar hakkında aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanunun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmesine yer olmadığına,

İlişkin karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.05.2018 gün ve 94660652-105-23-3476-2018-Kyb sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2018 gün ve 2018/46724 sayılı tebliğnamesiyle bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.