KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2018/3109 E., 2020/3697 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla TCK'nın
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
82/1-g, 35/1-2, 62, 53, 58/6-7-9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Kendisine ait olup olay tarihinde Tepe Jandarma Karakolu önünde silahlı terör örgütü PKK mensupları tarafından patlatılan araç hakkında olay öncesinde kolluk makamlarına herhangi bir başvuruda bulunmayan sanığın, somut olaydaki katkısı ve söz konusu bu katkı bulunmaksızın suçun işlenemeyeceği değerlendirilmekle müşterek fail olarak kabul edilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Tayin edilen temel cezadan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 5. maddesi uyarınca artırım yapılırken anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesi,
2-Hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9. maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,
3-Bozmadan önceki hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay ilamının sanık lehine olması karşısında, CMK’nın 325/3. fıkrası uyarınca bozmadan sonraki bilirkişi raporuna ilişkin yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2018/3109, K. 2020/3697, 7 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama