Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/3357 K.2020/2951

Gerekçeli kararın tebliğine dair mazbatada CMK’nın 295/1. maddesinde yazılı tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz sebebi gösterilme zorunluluğuna ilişkin hususları havi ihtaratın bulunmaması karşısında, sanık ..., sanık ..., sanık ...'nın ve ... müdafiinin temyiz başvuruları kabul edilmekle, vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine ve göre yapılan incelemede;

Kırşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/1195, 2016/1224 ve 2016/1288 D. iş sayılı kararları ile el konulan mallarının ve haklarının müsaderesi talep edildiği anlaşılmakla, bu hususta zamanaşımı süresi içinde mahallinde her zaman karar verilebileceği mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; temyiz yoluna başvuran sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Duruşmada ... vasıtasıyla kaydedilen sanıkların savunmalarına ilişkin ... çözüm tutanağı düzenleyen bilirkişiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ve müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle