Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/4077 K.2019/3159

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2018 tarih ve KYB -2018/33539 sayılı yazısı ile, istinaf veya temyiz incelenmesinden geçmeksizin kesinleşen Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas, 2017/932 karar sayılı ilamı ilamıyla "Cumhurbaşkanına hakaret suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama neticesinde, sanıkların atılı Cumhurbaşkanına hakaret suçundan ayrı ayrı beraatlerine" dair karar verildiğini, sanıklara isnat edilen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 299. maddesinde düzenlenen Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğu,

bu suçun kovuşturulmasının ise aynı maddenin 3. fıkrası gereğince Adalet Bakanının iznine tabi olduğu, bahse konu suçla ilgili olarak şikâyet veya başkaca bir soruşturma veya kovuşturma şartının aranmadığı, Adalet Bakanlığının 27.04.2015 tarihli “Olur”u ile de sanıkların “Hırsız-Katil Erdoğan, Tayyip pabucu yarım, çık dışarı oynayalım” şeklinde slogan atmalarının Cumhurbaşkanına hakaret eylemi olarak değerlendirilerek Türk Ceza Kanunu’nun 299/3. maddesi uyarınca kovuşturma izni verildiği ve sanıklarının sayın Cumhurbaşkanına yönelik bahse konu sloganları atarak üzerlerine atılı bulunan suçu işledikleri anlaşılmakla,

mahkûmiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesinde isabet görülmediğinden adı geçen kararın, kanun yararına bozulmasının talep edildiği, yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 05.06.2018 tarih ve 2018/2102 esas - 2018/2115 karar sayılı ilamı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli ve 2015/618 esas – 2017/932 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 14.10.2018 tarihli KD- 2018/33539 KYB - Ceza sayılı yazısı ile özetle, "...5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasına göre yapılan bozma, davanın esasını çözen mahkûmiyet dışındaki diğer hükümlere ilişkin ise (c)bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223. maddesinde mahkemece verilen kararlardan hangilerinin hüküm olduğu açıklanmıştır. Buna göre; "mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararları" birer hükümdür. Yine ‘adli yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararları’ da yasa yolu bakımından hüküm sayılır.

Bunlardan mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine dair hükümlerin uyuşmazlığı sona erdiren, davanın esasını çözen nitelikteki hükümler oldukları konusunda öğretide genel bir mutabakat bulunmaktadır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi gereğince kanun yararına bozma istemi, davanın esasını çözüp de mahkumiyet dışında kalan hükümlere ilişkin ise, aleyhe sonuç doğurmaz ve yeniden yargılama da yapılamaz. Mahkûmiyet hükmü dışında kalan davanın esasını çözen hükümlerin hangi nedenle olursa olsun kanun yararına bozulması, aleyhe sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmeyecektir.

Bu hükümlerin, kanun yararına bozulmasının aleyhe sonuç doğurmayacağı ve yeniden yargılama yapılmayacağı yasanın açık hükmü gereği olduğundan," Dairemizce verilen karardaki "...5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere bozulmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine” ibaresinin çıkartılması ve 5271 sayılı Kanunun 309/4 maddesinin (c) bendi uyarınca “aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar verilmesi" gerektiğinden kararın düzeltilmesi için sanık lehine itirazda bulunduğu anlaşılmakla;

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.