KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2018/4630 E., 2019/48 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
370 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Tanıkların aşamalarda değişmeyen ve ayrıntı içeren istikrarlı beyanları ile tüm dosya kapsamı gözetilerek diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, sanığa ait gsm numarası vasıtasıyla bylock kullandığını bildiren ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenilmeden karar verilmesi ve sanık adına kayıtlı adsl hattı ile başka bir kişiye ait gsm numarası vasıtasıyla kullanıldığı tespit edilen bylock hesabına ilişkin tespit ve değerlendirme tutanağının dosya kapsamıyla uyumlu olmayacak şekilde sanığa ait olduğunun değerlendirilmesi ve BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç
ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de herhangi bir işlem yapıldığına dair tespite rastlanmadığı halde, sanık adına açılmış ve inceleme tarihi itibariyle açık vaziyette olan bir hesap bulunmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi sonuca etkili bulunmamış,
Sanık hakkında tayin olunan 7 yıl 15 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1 maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 5 yıl 22 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2018/4630, K. 2019/48, 14 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama