Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/582 K.2018/4045

1-5237 sayılı TCK'nın 314/2. maddesi, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 53, 58/9 ve 63.maddeleri uyarınca mahkumiyet (istinaf başvurusunun esastan reddine) 2-5237 sayılı TCK'nın 174/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddesi, TCK'nın, 52/2-4, 53, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet (istinaf başvurusunun esastan reddine)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanık ... hakkında duruşmasız ve sanık ... hakkında duruşmalı olarak yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan incelemede; Bölge adliye mahkemesinin kararı, verilen cezaların tür ve süresine göre CMK'nın 286/2-f maddesi gereğince temyiz edilemez nitelikte olduğundan sanık müdafiinin bu suça ilişkin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; silahlı terör örgütü üyesi olduklarını gösterir şekilde eylemleri süreklilik, yoğunluk ve çeşitlilik arz etmeyen ve örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu yönünde somut eylemde bulunmayan sanıkların fiillerinin TCK'nın 220/6 kapsamında silahlı terör örgütü adına suç işleme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan hüküm kurulması,

3-Sanık ... hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, ise;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde; suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun şekilde alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşılarak bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileriinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanıkların tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni ve atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tutukluluk hallerinin devamına, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ

18.10.2018 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda, duruşmada sanık ...’nın savunmasını yapmış bulunan Av. ...’ın yokluğunda, 14.11.2018 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.