KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2018/5851 E., 2019/1101 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1,TCK'nın 62, 53, 58/9, 63 hükmü uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
412 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Yerel mahkemenin, bylock delilinin hukuka uygunluğu ile ilgili olarak esas itibariyle ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı kararında açıklanan gerekçeleri de benimsemiş olması karşısında gerekçede ayrıca Yargıtay uygulamalarına yanlış anlam yüklenerek; “mesaj içeriklerinin ancak örgüt kurma ve yönetme iddiası olanlarla ilgili önem arz ettiği” denilmek suretiyle Dairemiz kararına yanlış anlam yüklenerek hukuki dayanaktan yoksun değerlendirilmelere yer verilmesi;
2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16.MD-956 E. 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı kararında; “ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları ./..
amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil” olacağının kabul edildiği gözetilerek;
ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında ilgili birimlerden talep edilen ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirtilip değerlendirilerek;
Ayrıca sanık ile ilgili Uyap'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak herhangi bir beyan bulunup bulunmadığı var ise getirtilip duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyeceklerinin sorulması, dosya içerisinde bulunan veri inceleme raporu ile bu rapora dayanak delilin elde edilişine ve CMK'nın 134. maddesine göre alınan mahkeme kararı ve gizli tanık Garson'un beyanının soruşturmayı yürüten Ankara Cumhuriyet Başsavcılığından araştırılıp getirtilerek diğer belgelerle birlikte duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan
sonra sonucuna göre temel cezanın ve teşdit derecesinin değerlendirilerek yeniden bir karar verilmesi gerekirken yetersiz belgelere dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2018/5851, K. 2019/1101, 14 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama