Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2018/6401 K.2019/1895

53/1, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı kararında bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olduğunun kabul edildiği dikkate alınarak,

somut olayda sanığın bylock kullanıcısı olup olmadığının atılı suçun sübutunun tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ayrıntılı bylock tespit ve

değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenmeden ve duruşmada okunmadan, Şanlıurfa Emniyet Müdürlüğü tarafından düzenlenen ByLock kullandığına dair yetersiz belgeye dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen 7 yıl 15 ay hapis cezasından TCK'nın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken netice hapis cezasının 6 yıl 10 ay 15 gün yerine yazılı şekilde 5 yıl 22 ay 15 gün olarak eksik tayini,