Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/10914 K.2020/2902

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Tüm dosya kapsamına ve diğer delillere göre sanığın örgüt üyesi olduğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmadığından ByLock programının ayrıntılı kullanımını gösteren ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden sair temyiz itirazlarının esastan reddine, ancak;

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden, sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu kanıtlayan ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirilmeden bu hususun da teşdit sebebi kabul edilmesi suretiyle ve yetersiz gerekçe ile teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,