KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2019/11042 E., 2020/951 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarih ve 2017/202 - 2018/173 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK' nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 58/7, 63 maddeleri gereğince mahkumiyete ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
404 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanık müdafiinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın 2005-2016 yılları arasında örgüte müzahir dershane, dernek ve yurtlarda muhasebecilik ve belletmen olarak görev yapması, kollukta ve sorgu hakimliğinde müdafii huzurunda alınan ifadelerinde; "örgüt içinde toplanan himmet, burs paralarını muhafaza ettiğini, 2011 yılına kadar örgütsel sohbetlere katıldığını, örgüte müzahir yurtta belletmen olarak görev yaptığını" beyan etmesi nazara alındığında sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;
Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirine hükmedilirken uygulama maddesi olarak anılan Kanunun 58/7. maddesinin de gösterilmesi,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2019/11042, K. 2020/951, 11 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama