Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/11870 K.2020/2391

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın temyiz talebine ilişkin incelemede;

Sanığın 06.11.2019 ve 11.11.2019 tarihli dilekçeleriyle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin huzurunda verilen İlk Derece Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli kararın, süresinde istinaf edilmeksizin 12.07.2017 tarihinde kesinleştiği, sanık müdafiinin 21.07.2017 tarihli dilekçesiyle süre tutum talebinde bulunduğu Afyonkarahisar 2. Ağır ceza Mahkemesi 2017/117 Esas 21.07.2017 tarihli ek kararıyla yasal süresi içerisinde yapılmayan istinaf başvurusunu süre yönünden reddettiği,

söz konusu ek karara yönelik sanık ve müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza dairesi tarafından sanık ve müdafiinin yasal sürenin geçmesinden sonra istinaf başvurusunda bulunduklarından bahisle verilen istinaf isteminin reddine dair kararının CMK'nın 276/2 maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği, söz konusu istinaf kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 2018/876 Esas 2018/2603 Karar sayılı kararıyla da onandığının anlaşılması karşısında;

sanığın 06.11.2019 tarihli dilekçesiyle " 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan ve yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanuna göre hakkında verilen karara karşı temyiz yolunun açılmış olması" gerekçesiyle temyiz talebinde bulunduğu Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/117 Esas 07.11.2019 tarihli kararıyla hükümlünün talebinin "Eski Hale Getirme" hususunda değerlendirilmek üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmakla.