KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2019/3840 E., 2020/433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2017 tarih ve 2014/160 - 2017/217 sayılı kararı
- Suç
- Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak
- Uygulama
- 765 sayılı TCK'nın 146/1, 31, 33 maddeleri uyarınca mahkumiyet ve hak yoksunluğuna yönelik mahkeme kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Oluş, mahkemenin kabulü ve dosya kapsamına göre; sanığın 1995 yılı Eylül ayında İstanbul, Şişli, Nişantaşı Caddesindeki Vakkorama adlı binanın 5. katına sanık ...'la birlikte yangın bombası bıraktığı, bombanın patlaması sonucu maddi hasar meydana geldiği; 28.09.1995 tarihinde Maslak İl Jandarma Alay Komutanlığı önünde nöbet tutan iki jandarma erini sanık ...'la birlikte ateş ederek öldürdüğü; 09.01.1996 tarihinde ise ...'da ..., ... ve ...'ü sanık ... ile birlikte öldürdüğü hususları ve suçların gerçekleştirildiği tarihler nazara alındığında; sanığın, "Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak" suçundan cezalandırılmasına yönelik hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği,
aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2019/3840, K. 2020/433, 13 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama