KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2019/3935 E., 2020/370 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2017
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
tarih ve 2017/24 - 2017/37 sayılı kararı
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma
Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
ölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanığın temyiz isteminin yasal süresinden sonra olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyize göre yapılan incelemede;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Temel cezanın 5 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlendiği 16.08.2017 tarihli önceki hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği nazara alındığında bozma kararı sonrasında kurulan işbu temyiz incelemesine konu hükümdeki temel cezanın 6 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, sonuç ceza miktarının önceki hükümden daha az olması karşısında sanığın kazanılmış hakkını ihlal etmediği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz
denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2019/3935, K. 2020/370, 20 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama