Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/4502 K.2020/1886

5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve sanığın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararından sonra 07.01.2019 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlık kapsamında beyanda bulunmak ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğini belirtmesi, sanık müdafiinin 21.02.2019 tarihli ve 14.05.2019 tarihli dilekçelerinde sanığın etkin pişmanlıktan yaralanmak istediğini ve bu yönde sanığın ifadesinin alınması gerektiğini belirtmesi karşısında, Dairemizin müstakar uygulamaları doğrultusunda sanığa etkin pişmanlık kapsamında beyanları sunmak üzere bir haftalık süre verildiği işbu durumun sanığa 17.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığın etkin pişmanlık kapsamında beyanda bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde

eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;