Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/6393 K.2019/5908

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek belirtilen fıkraya, "Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.

Daire mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir.

Direnme üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara karşı direnilemez" cümleleri; aynı Kanun'un 38. maddesi ile de 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir.

Daire mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir, görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir" biçiminde geçici 10. madde eklenmiş ve Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından yerel mahkemenin direndiği ve temyiz inceleme görevinin Dairemize ait olduğu kabul edilerek görevsizlik kararı verilmiş ise de;

Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; gerekçeli kararda her ne kadar bozma ilamına direnildiği belirtilmiş ise de, bozma sonrası yerel mahkemenin talimatla mağdurun ifadesini alarak yeni işlem tesis etmek suretiyle eylemli olarak bozma ilamına uyduğu ve temyize konu kararda ilk hükümde belirtmemesine rağmen temel cezanın belirlendiği hüküm fıkrasına “TCK. 268. maddesi delaletiyle” ibaresini eklendiği, dolayısıyla verilen kararın yeni bir hüküm niteliğinde olduğu anlaşılmakla.