Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/702 K.2019/4614

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12.2014 tarih ve 2014/6-703 Esas 2014/550 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; Yargıtayın tereddütsüz uygulamalarına göre bir hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkacağından, Dairemizin 05.02.2018 tarihli bozma kararına uyulması üzerine CMK'nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca aynı Kanunun 223. maddesine göre verilen hükmün ne olduğunun hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilip kesinleştiği takdirde başka bir kararın varlığını gerektirmeyecek ve infaza esas alınabilecek nitelikte yeni bir hüküm kurulması lüzumu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeyen hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarı, tutuklulukta geçirilen süre ve mevcut delil durumu dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine,