Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/890 K.2019/3493

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Somut olayda, sanık müdafiinin; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.03.2018 tarih ve 2018/523 Esas-2018/581 Karar sayılı kararını 29.03.2018 tarihinde tebliğ almasına rağmen süresinde temyiz talebinde bulunmadığı, daha sonradan vermiş olduğu 12.05.2018 tarihli dilekçesinde kararın cezaevinde olan sanığa tebliğ edilmesini istediği, bu dilekçe üzerine gerekçeli kararın sanığa 18.05.2018 tarihinde tebliğ edildiği nazara alındığında,

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11/1. maddesinde yazılı olduğu üzere "vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır." hükmü uyarınca, gerekçeli kararın sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olması karşısında bilahare sanığa yapılan tebligatın hükmü temyiz hakkı vermeyeceği de gözetildiğinde, sanık müdafiinin 28.05.2018 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı anlaşılmakla;