Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/9082 K.2020/741

TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bu delilin suçun vasfını tayin açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, 11.10.2016 tarihli ByLock tespit tutanağında belirtilen 338811 User ID bilgileri de belirtilerek sanığın kullanımında olan GSM hattına ilişkin ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağının ilgili birimlerden yeniden istenerek sonucuna göre 5271 sayılı CMK’nın 210/1-2 maddesi de gözetilmek suretiyle tanıklar ... ve ...'in usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık hakkında sadece TCK'nın 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan aynı maddenin aynı bendi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,