Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/9218 K.2020/2278

uyarınca hükmedilen mahkumiyet, sanık ... için 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Her iki sanıkla ilgili olarak; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.05.2012 tarih ve 2011/1-872 Esas 2012/198 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere; sanıkların karı-koca oldukları, sanık ... adına olan ... ... hesabına para yatıranın diğer sanık ... olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla aynı müdafii tarafından temsil edilen sanıklar arasında savunmalarına zaafiyet yaratacak düzeyde zarar verebilecek menfaat çatışması oluştuğundan ayrı müdafilerce temsil edilmelerine imkan sağlanması gerekirken CMK'nın 152/1. maddesine aykırı şekilde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

2-Sanık ... ile ilgili olarak;

A-) Aşamalarda beyanları alınan tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun sanığın Rize, Uşak, Kastamonu ve Erzurum illerinin il imamı olduğuna dair anlatımlarda bulunmalarına karşın tanıklar ..., ..., ... ve ...'ün ise sanığın il imamı olup olmadığı hususunda bilgilerinin bulunmadığını belirtmeleri karşısında; hangi tanık beyanına neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılarak, sanığın üzerine atılı suçun TCK'nın 314/1. maddesi gereğince örgüt yöneticiliği suçunu mu yoksa TCK'nın 314/2. maddesi gereğince örgüt üyeliği suçunu mu oluşturduğu hususunun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanığın eyleminin TCK'nın 314/2. maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-) Kabul ve uygulamaya göre de; Örgüt mensubu olduğuna karar verilen sanık ... hakkında yalnızca TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeyerek uygulama maddesi olarak TCK'nın 58/6. maddesinin de yazılması,