Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2019/9878 K.2021/876

maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın TCK'ın 220/7-1. yollaması ile 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Yasal süresi içerisinde nedenlerini içermeyen süre tutum dilekçesini sunduğu görülen sanık müdafiine gerekçeli kararın 18.05.2018 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin 04.06.2018 tarihinde CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra ayrıntılı temyiz dilekçesini sunduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında ve gerekçeli kararın tebliğine dair tebliğ/tebellüğ belgelerinde CMK'nın 295. maddesinde düzenlenen 7 günlük süreye ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek, teğliğnamedeki temyiz talebinin reddine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;