Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/1210 K.2020/4706

mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından bir kısım sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-a)Cumhuriyet savcısı tarafından 09.10.2017 tarihli duruşmada sözlü olarak sunulan esas hakkında mütalaanın, hükmün verildiği son duruşmada hazır olan sanıklar ve müdafileri huzurunda okunup duruşma tutanağına geçirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükmün açıklandığı 20.02.2019 tarihli duruşmada hazır bulunan sanıklar ..., ... ve ...'e son sözün verilmemesi,

c)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne esas alınmamış ise de; Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 17.10.2018 tarih ve 2018/10455 Esas 2018/7547 Karar sayılı ilamı ile eldeki temyiz incelemesine konu dosyayla birleştirilmesine karar verilen Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/213 Esas sayılı davasına konu edilen 02.02.2017 ve 08.05.2018 tarihli iddianamelerin CMK'nın 191. maddesi uyarınca duruşmada sanığa anlatılıp hakları da hatırlatıldıktan sonra anılan iddianamelerdeki hususlar yönünden de savunmasının alınması gerektiğinin düşünülmemesi, suretiyle CMK'nın 216 ve 289/1-h maddelerine muhalefet edilerek sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

2-Sanıklar ... ve ... yönünden ayrıca;

TCK'nın etkin pişmanlığa ilişkin 221. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi birlikte nazara alındığında; örgütün amaçları doğrultusunda herhangi bir eyleme katıldıklarına dair iddia ve delil bulunmayan silahlı terör örgütü üyesi olan sanıkların, yakalandıktan sonra kendi bilgileri ölçüsünde, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili yeterli bilgi verdikleri ve pişmanlıklarını dile getirdikleri, bu nedenlerle anılan maddedeki şartların oluştuğu gözetilmeden TCK’nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,