Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/1423 K.2021/3563

62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1-TCK'nın 314/2. maddesi gereğince sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşıldığı halde ''takdiren ve teşdiden ceza tayini'' yerine ''alt sınırdan uzaklaşılmayı gerektirir bir neden de bulunmadığından'' yazılması suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2-TCK'nın 20. maddesine göre ''ceza sorumluluğu şahsi olup kimse bir başkasının fiilinden sorumlu olamayacağı'' nazara alındığında kardeşinin silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan soruşturmasının olması ve babasının leşker kıyafetli fotoğrafının bulunması sanığın mahkumiyetine esas alınamayacağının gözetilmemesi,