Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/1661 K.2021/3003

53, 58/7-9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan sanığın CMK’nın 150. maddesi gereğince re’sen atanan müdafiinin, iddia makamı tarafından esas hakkında mütalaanın sunulup mahkemece mahkumiyet hükmünün kurulduğu 21.03.2019 tarihli oturumda “mesleki mazeret” nedeniyle mazeret dilekçesi vererek duruşmaya katılmadığı, mütalaayı içeren duruşma zaptının sanık müdafiine tebliğ edilmediği, sanık ve müdafiinin yokluğunda Cumhuriyet savcısının mütalaasını vererek mahkemece sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36,

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti açısından sanık müdafiinin mazeretinin kabulü ile savunma yapma imkanı tanındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasına karşı savunma yapma imkanı verilmeden karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,