Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/3875 K.2021/1884

ve 2017/85 Esas, 2017/196 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına yer olmadığına karar verilerek; istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığın silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine dair verilen Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 tarih 2017/85 esas 2017/196 sayılı hükmü ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.10.2017 tarih 2017/1658 esas 2017/1819 sayılı kararının, Dairemizin 2017/4202 esas 2018/3480 sayılı bozma kararı ile ortadan kalkacağı gözetilerek bozmaya uyulmak suretiyle örgüt üyesi olduğu kabul edilen sanığın anılan suçtan mahkumiyetiyle ilgili olarak yeniden 5271 sayılı CMK’nın 280/2. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken bundan zuhul ile yazılı olduğu biçimde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ile yetinilmesi,

2-Adli emanette kayıtlı eşyalar hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,