Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/4651 K.2021/1844

2017/237-2017/135 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına yer olmadığına ve TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince hapis cezası ile mahkumiyetine dair karara ilişkin istinaf başvusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığın silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine dair verilen Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2017 tarih 2017/237 esas 2018/135 sayılı mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 21.09.2017 tarih 2017/961 esas 2017/1465 sayılı kararının ve İlk Derece Mahkemesi kararının, Dairenin 17.10.2018 tarih 2018/460 esas 2018/3445 sayılı bozma kararı ile ortadan kalkacağı gözetilerek bozmaya uyulmak suretiyle örgüt üyesi

olduğu kabul edilen sanığın anılan suçtan mahkumiyetiyle ilgili olarak yeniden 5271 sayılı CMK’nın 223/5. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken bundan zuhul ile yazılı olduğu biçimde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ile yetinilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca, dosyanın her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince dava dosyasının kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekmekte ise de,