Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/4655 K.2021/1893

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken 18.09.2019 tarihli duruşmanın açık yapılması suretiyle CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesinin telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin "17.12.2016" tarihi yerine "2017" tarihi olarak belirtilmesi, davaya çocuk mahkemesi sıfatı ile bakıldığının ve suça sürüklenen çocuğun gözaltında kaldığı sürenin belirtilmemesi sureti ile CMK'nun 232 maddesine muhalefet edilmesi,

2-TCK'nın 63 maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun 31.03.2017 tarihinde gözaltında geçirdiği sürenin hükmolunan cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,