Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/4883 K.2021/4084

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Gerekçeli temyiz layihasının, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının sanık müdafiine tebliğ edildiği 14.03.2019 tarihinden itibaren, CMK'nın 295. maddesinde belirtilen 7 günlük süreden sonra sanık müdafii tarafından 31.12.2020 tarihinde tebliğnameye cevap ile birlikte verildiği görülmekte ise de; Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasında veya gerekçeli kararın tebliğine ilişkin belgede anılan Kanunda düzenlenen 7 günlük sürenin hak düşürücü niteliğine ilişkin bir ihtaratın bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı getirtilmeden karar verilmesi diğer delillerin atılı suçun sübutu açısından yeterli görülmekle sonuca etkili bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;