Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/5834 K.2021/1279

20.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Yasanın 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/3 maddesi uyarınca;

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilirken uygulama

maddesi olarak sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, hükmün 8. maddesinde uygulama maddesi olarak 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesinin de gösterilmesi,