Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/6962 K.2021/4233

2- Suça sürüklenen çocuğun 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 50/3, 52/4 maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar (13.02.2015 tarihli eylem yönünden) 3- Suça sürüklenen çocuğun 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a, 50/3, 52/4 maddeleri uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair karar (26.01.2015 tarihli eylem yönünden)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan UYAP sorgulamasında suça sürüklenen çocuk hakkında Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarih ve 2015/122 - 2015/159 sayılı kararı ile suç tarihi 13.02.2015 olan örgüt propagandası suçundan mahkumiyet kararı verildiği, ayrıca suça sürüklenen çocuk hakkında Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2015 tarih ve 2015/131 - 2015/160 sayılı kararı ile suç tarihi 13.02.2015 olan örgüt propagandası suçundan mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu dava dosyalarının

Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2019/ 7767 ve 2019/7751 esasına kaydedildiği ve temyiz incelemesi aşamasında olduğu, İlk Derece Mahkemesince her bir olaya ilişkin ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; suç ve iddianame tarihleri itibarıyla dosyalar arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı yönünden değerlendirme yapılması için dosyaların temyiz aşamasında birleştirilmesine karar verilerek yargılamaya 2019/6962 E. sayılı birleşen dosya üzerinden devam edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında yargılamasının kapalı duruşmalarda gerçekleştirilmesi ve hükmün de kapalı duruşmada açıklanması gerekirken; 10.09.2015 ve 28.01.2016 tarihli duruşmaların kapalı yapıldığı belirtilmesine rağmen hükmün açık duruşmada açıklanması suretiyle CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesi telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Suça sürüklenen çocuğun suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

I) Olay, CD izleme ve çözüm tutanakları, suç ve iddianame tarihleri ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun silahlı terör örgütü propagandası niteliğindeki eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlemesine rağmen tek cezaya hükmedilip bu cezanın TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırıma tabi tutulması gerektiği gözetilmeden ayrı suçlar olarak kabulü ile ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

II) Kabule ve uygulamaya göre de;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporları kapsamında; suça sürüklenen çocuğun 9 yaşında merdivenden düşüp kafasına darbe aldığının, sağlık sorunları nedeniyle okulu bırakmak zorunda kaldığının, bu olaydan sonra iletişim ve sağlık sorunları yaşadığının öğrenildiği, suça sürüklenen çocuk ile yapılan telefon görüşmesinde suça sürüklenen çocuğun zihinsel gelişiminin yaşına uygun olmadığı, agresif cevaplar verdiği ve kendini tam olarak ifade edemediğinin düşünüldüğü,

işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulanmasının uygun olacağı kanaatine varıldığı hususlarının belirtilmesi karşısında;

suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 32. maddesi uyarınca suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini ortadan kaldıran veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına yol açan bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ve yüklenen suç yönünden cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 26.01.2015 ve 13.02.2015 tarihli eylemler yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin;

A) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, 1 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında belirlenen tam gün sayısının kararda belirtilmemesi ve uygulanan kanun ve maddesinin TCK'nın “50/1-a ve 52/2” maddeleri yerine aynı Kanunun “50/1-a” maddesi olarak gösterilmesi,

B) Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,