Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2020/8160 K.2021/2402

sayılı Kanunun 7/3, TCK’nın 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2-Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununa Muhalefet suçundan; 2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 31/3, 62, 50/3,1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3-Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanununa Muhalefet suçundan; 2911 sayılı Kanunun 33/a, TCK’nın 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-) 2911 sayılı Kanunun 32. maddesine muhalefet etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip suça sürüklenen çocuğun suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

II-2911 sayılı Kanunun 33/1-a maddesine ve 3713 sayılı Kanunun 7/3-2. cümle maddesine muhalefet etmek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle terör örgütünün propagandasına dönüştürülen toplantı ve gösteri yürüyüşünde, kimliğini gizlemek amacıyla yüzünü kapatarak katıldığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin, görünüşte hem 2911 sayılı Kanunun 33/1-a maddesinde, hem de 3713 sayılı Kanunun 7/3-1. cümlesinde düzenlenen suçları oluşturduğu ancak; her türlü yasa dışı gösteri yürüyüşünde uygulama imkanı bulunan genel norm niteliğindeki 2911 sayılı Kanunun 33/1-a maddesine göre özel norm olan ve fiilin haksızlık muhtevasını tamamen tüketen 3713 sayılı Kanunun 7/3-1. cümlesinde tanımlanan suçtan cezalandırılmasıyla yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun tek olan eyleminden dolayı iki farklı hüküm kurulması,