Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2009/5430 K.2009/8675

Hükmen teslim edilen taşınmaza tekrar tecavüz etmek suçundan sanıklar ... ... ..., ... ve ...'in ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde o yer C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Hakkında iddianame ile kamu davası açılan ... ... hakkında zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülerek yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.05.2001 tarih ve 1999/43 esas, 2001/12 karar sayılı ilamıyla müşteki ile kardeş olan şüphelilerin müştekinin payına vaki müdahalelerinin men'ine karar verildiği ve Kalkandere İcra Müdürlüğünün 20.5.2002 tarih ve 2002/12 esas nolu kararı ile de mahkeme ilamının infaz edildiği halde, şüphelilerin müştekinin iştirak payına müdahalelerinin devam etmesi nedeniyle Kalkandere Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/87 esas, 2006/1 nolu iddianamesiyle İİK'nun 32.maddesi delaletiyle 5237 sayılı Yasa'nın 290.maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle açılan davada katılanın beyanına göre suç tarihi itibarıyla tecavüzün olmadığı gerekçesiyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/09/1992 ... ve 225-236, 02/10/2001 ... ve 212-97 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK’nun 223/son madde ve fıkrasına paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK’nun 193/2.maddesinin, “ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek” hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği,