Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2012/1297 K.2012/4936

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin İİK.'nun 331/1, TCK.'nun 52/2. maddesi gereğince 3.600.00 ve 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanıklar ..., ..., ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından ayrı ayrı temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıklara isnat edilen suç, İİK’nun 331. maddesinde "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında;

1- Söz konusu araç devirlerinin hangi nedenle alacaklıları zarara sokmak için yapıldığı tartışılmadan, sanık ...'ın vekaleti ile araçları satan Semih Birlik'in ifadesine başvurulmadan ve ... ile diğer sanıkların ne şekilde akraba oldukları belirtilip belgelendirilmeden ve aralarında herhangi bir ortaklık ilişkisi olup olmadığı araştırılmadan, akraba oldukları gerekçesiyle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2- İcra takibi sırasında borçlu şirkete ait araçların üzerine bu dosyaya ilişkin borcundan dolayı hacizler tatbik edilmekle birlikte, aynı hacizli mallar üzerinde başka dosyalardan dolayı da hacizlerin bulunduğunun anlaşılması nedeniyle hacizli malların değerinin üzerindeki tüm hacizli alacakların karşılanmasından sonra bu dosya borcu için borcu karşılamaya yeterli bir miktar paranın kalıp kalmayacağı saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,