KÜNYE
16. Hukuk Dairesi 2013/1072 E., 2013/688 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2013
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :
Kullanım kadastrosu sırasında Ahmet Yesevi Mahallesi çalışma alanında bulunan 235 ada 5 parsel sayılı 237,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı şerhi verilerek davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ..., ..., ... ve ..., taşınmazın beyanlar hanesinde adlarına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesine, taşınmazın bahçe ve üzerinde 4 daireden oluşan 2 katlı binanın 1/4'er hisse itibariyle davacılar İbrahim çocukları ..., ..., ... ve ...'in fiili kullanımında olduğunun şerh edilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 5831 sayılı Yasa ile değişik Ek 4/1. maddesi uyarınca kullanım şerhinde taşınmazın hangi zamandan beri kullanıldığının da belirtilmesi gerekirken mahkemece bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve davacıların taşınmaz üzerindeki zilyetliklerinin dayandıkları satış senedi tarihi olan 01.01.1990 tarihinde başladığı dosya kapsamından anlaşıldığına göre, kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin 3. satırında yer alan "binanın" sözlerinin hükümden çıkarılmasına,
Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, E. 2013/1072, K. 2013/688, 7 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama