Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2013/11161 K.2013/11738

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında Beldibi Köyü çalışma alanında bulunan 174 ada 17, 30, 178 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 5930,81, 4312,24 ve 365,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesinde 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu taşınmazlar ve üzerindeki fındık bahçesi 1980 yılından beri davacı ... ile davalılar ... ve ...'ın kullanımlarında ve kendilerine ait olduğu şerhi verilerek, bahçe niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., çekişmeli taşınmazların sadece kendi kullanımında olduğunu ileri sürerek, davalılar lehine zilyetlik şerhinin iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tespit gibi ... adına tesciline, beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhlerinin iptaline taşınmazların üzerindeki fındık bahçesinin davacı ...'nin kullanımında ve kendisine ait olduğu şerhinin verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların 1981 yılı ve öncesinde orman niteliğinde olduğu, bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde zilyet olan ve 1981 yılında ölen tarafların ortak murisi İhsan Kahveci'nin zilyetliğine değer verilemeyeceği taşınmazların orman sınırları dışına çıkarıldıktan sonra uzun süredir yalnızca davacı ...'nin kullanımında olduğu gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Mahallinde yapılan keşif, uygulama ve beyanlara göre çekişmeli taşınmazların, öncesinde tarafların ortak murisi İhsan'ın tarla olarak fiili kullanımında bulunduğu, ölümü ile mirasçılarına kaldığı, ancak, murisin ölümünden sonra murisin oğlu ve davacı ... ve ... tarafından taşınmazlar üzerine fındık fidanı dikmek suretiyle bahçe haline getirilerek zilyet edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar muris İhsan'ın zilyetliği taşınmazın niteliği orman olduğunda başlamış ve adı geçenin ölüm tarihinde taşınmaz yine orman niteliğinde ise de, davacının sonraki zilyetliğinin babasının zilyet olduğu yerde, O'nun zilyetliğinin devamı niteliğinde olduğu kuşkusuzdur. Davacı tarafça, murisin ölümünden sonra murise ait taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazdaki kullanım hakkının mirasçılar arasında paylaşıma tabi tutulduğu iddia ve ispat edilememiştir.

Tereke paylaşılmadığı sürece, mirasçılardan biri ya da bir kaçı tarafından sürdürülen fiili kullanımın, tereke adına olduğunu kabul etmek zorunludur. Bu durumda ortak muris İhsan mirasçısı olan davacı ...'in fiili kullanımının, tereke adına sürdürüldüğünün kabulü gerekir.

Dava, mirasçılar arasında görüldüğüne ve taraflar dışındaki diğer mirasçılar, kullanımda payları olduğunu ileri sürmediklerine ve tespit sırasında davacı lehine verilmiş bulunan zilyetlik şerhi, miras payından fazlasını içermekte olduğuna ve davacının davası ile aleyhine hüküm kurulması mümkün bulunmayacağına göre kullanıma ilişkin talebin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi,