Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2013/8042 K.2013/8519

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Yaylacık Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 34 parsel sayılı 2037,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda; davanın kabulüne, Giresun İli Dereli İlçesi Yaylacık Köyünde kain 120 ada 34 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle, davacıya muris ...'den gelen miras payı oranında davacı adına, kalan kısmın tespit maliki adına payı oranında tapuya kayıt ve tesciline, gerekçeli kararda ise davanın kabulüne, Giresun İli Dereli İlçesi Yaylacık Köyünde kain 120 ada 34 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle muris ...’in dosya içerisinde mevcut Dereli Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 2013/82 Esas,

2013/75 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 381/2. HMK'nın 298/2. maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.

Somut olayda Mahkemenin 29.03.2013 tarihli kısa kararında, davanın kabulü ile Muris ...'den gelen miras payının adına, kalan kısmın tespit maliki olan davalı ... adına tesciline karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, çekişmeli taşınmazın tümünün muris ... mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı kuşkusuzdur.